« چهار منش است كه دل را تباه كند و در آن نفاق پديد آورد ؛ چنان كه آب درخت را بار آورد ، گوش گرفتن سرود ، هرزه‌درايى ، رفتن به دربار فرمانروايان ، شكار رفتن » . ترجمهء ( 505 ) پيامبر چهار تيره را دوست داشتى و چهار ديگر را دشمن - امام على بن موسى - الرضا ، از پدران خود نقل كرده كه پيامبر چهار تيره را دوست داشتى : انصار مدينه ، و عبد القيس و اسلم و بنى تميم . انصار از اوس و خزرج بودند . و چهار تيرهء ديگر را كه دشمن داشتى : بنى اميه ، و بنى حنيف ( از تازيان يمامه بوده‌اند ) ، و ثقيف ( كه از تازيان طائفاند ) و بنى هذيلاند . و گفتى : « مادرى كه مرا زاييد از بنى بكر و بنى ثقيف نبوده و در هر تيره‌يى پاك زاد هست مگر بنى - امية . ظاهرا اين خبر نيز از افتعالات برخى از روات است . زيرا شأن پيامبر اصلاح امم و نژاد آنان است نه اختلاف در ميان ايشان . ترجمهء ( 506 ) چهار منش دل را مىميراند - پيامبر گفته : « چهار منش دل را مىميراند : گناه روى گناه كردن ، بسيار با زنان همدمى كردن ، مجادله با سبك مغز كه پياپى سخن گويد و درستى را نمىپذيرد ، و معاشرت با مردگان » . پرسيدند مردگان چه كساناند ؟ گفت : توانگران خوشگذران . ترجمهء ( 507 ) زمين از چهار گرونده تهى نماند - امام محمد باقر يا امام صادق گفته : « زمين از چهار گروند ، تهى نماند ، گاهى بيشتر باشند ، ليك كمتر نباشند : چنان كه خيمه‌يى چهار ريسمان